Vorstelijk vervoer

Scène uit een western: Parijse Lilly is via een advertentie getrouwd met een eenzame rancher in Texas. Foreman Hank haalt haar van de boot. Lilly: “Heeft hij veel land?” Hank: “We rijden er al drie dagen op.”

Zoiets hadden we ook toen we met de elektrische opties van de BMW 745 zaten te spelen. Buurman: “Start hem eens.” Ik: “Hij draait al een half uur.” Later gebeurde het nog eens. We lieten de 745 op de Autobahn naar 190 kilometer per uur terugzakken, omdat we last van de zijwind kregen. “Niet best voor zo’n dure wagen”, constateerden we professioneel. Toen we onderweg even stopten, werden we bijna van de parkeerplaats geblazen. We bleken midden in een zware westerstorm te zitten.

Rijden met de nieuwe 745 van BMW is rollen over superlatieven. Dat komt omdat BMW-baas Joachim Milberg zijn bouwers de eenvoudige opdracht meegaf “de beste auto ter wereld” te ontwerpen. Hij wilde dat ze de auto opnieuw uitvonden. Hij verklaart nu heel bescheiden dat hij met de nieuwe 7-serie de toekomst van het bedrijf veilig wil stellen. Maar het is natuurlijk ook een heerlijk prestigeproduct om de concurrentie een vette hak te zetten.

De nieuwe 745 heeft de omvang van een gemiddeld slagschip. Zo’n 5x2x1,5 meter. Ik ben best handig met auto’s, maar met de 745 in een krappe parkeergarage had ik het soms even moeilijk.

Die omvang heeft uiteraard ook voordelen. De binnenruimte is enorm, de stoelen zijn van fauteuilformaat (inclusief massagefunctie!) en in de kofferruimte past de weekvoorraad van een kleine speciaalzaak in reiskoffers. De externe omvang komt pas op de weg tot zijn volle recht. Andere weggebruikers gaan gedienstig opzij om je te laten passeren. De ruime vierliter V8-motor hangt als een bronstige gazelle aan het gas en het tikje op het pedaal geeft de 333 pk’s de vrije teugel. De bijna twee ton zware auto knalt dan vooruit, maar dankzij een elektronisch geregelde luchtvering op de achterwielen gaat de auto net zo strak vooruit als een strijkijzer over een zijden zomerbloesje. Wie een beetje wil scheuren, zet de vering gewoon in de sportieve stand. De automaat werkt de zes versnellingen desgewenst volautomatisch of met schakelknoppen op het verwarmde stuur af. De remschijven hebben het formaat van een doorsnee dienblad uit een Münchener Bierstube en dus is het hó-gedeelte van dit voertuig ook prettig geregeld.

De elektronica regelt overigens nog véél meer. De auto vermindert bijvoorbeeld vaart als je te dicht op de voorganger dreigt te komen, de handrem gaat met een knopje op het dashboard en bij het parkeren zie je op de centrale display waar en wanneer je rondom de auto iets gaat raken. Dankzij allerlei rij-, slip- en andere hulpprogramma’s is lekker ouderwets uit een bocht vliegen ook verleden tijd.

Over de bediening van de 745 is veel geschreven. Dat gebeurt met één centrale knop op het middenconsole die volgens de bouwers “intuïtief” te bedienen is. Dat lukte mij met de elektrische stoelinstelling (die slecht zichtbaar is) vreemd genoeg wel, maar minder met de veel geprezen shuttle. BMW zegt dat je met die knop zo’n 700 functies kunt bedienen of opvragen. Ik kreeg de radio, navigatie en kachel redelijk onder controle, waarbij ik moet aantekenen dat ik tot het type mens behoor dat het instructieboekje eerst ritueel verbrandt voordat hij het apparaat in gebruik neemt. Toen het display intuïtief meldde dat de bougies het nog deden, stopte ik met spelen. Ik vertrouw er op dat dit systeem de voorloper is van spraakgestuurde bediening van een auto. “Vervang de bougies,” roep je dan gewoon.

BMW 745i Vanaf e 97.000,-. Gereden Executive uitvoering e 130.929,-.